लामो संस्थागत इतिहास भएको नेपालको राजस्व प्रशासनले पनि निरन्तर सुधार र रणनीतिक दृष्टिकोणमार्फत नमूना प्रशासनको रूपमा स्थापित हुने गरी अगाडि बढ्नुपर्दछ।
नेपालसँग हैटीको तुलना गर्दा सर्वाङ्गीण विकास, शान्ति र स्थिरताको निमित्त सुरक्षा स्थिति सबैभन्दा महत्वपूर्ण पक्ष देखिन्छ। विदेशी शक्तिराष्ट्रले रणनैतिक, भौगोलिक अवस्थितिमा रहेका मुलुकहरू आफू अनुकूल बनुन् भन्ने रणनीति बनाएर क्रियाकलाप सञ्चालन गरेका हुन्छन्। यस्तोमा विदेशी रणनीतिलाई चिर्न सक्ने कूटनीतिक चातुर्यले मात्र देश समृद्ध बनाउन सक्छ।
नेपालका कम्युनिस्ट नेताहरू विचारले शून्य मात्र बनेका छैनन्, व्यवहारमा पनि भ्रष्ट बन्दै गएका छन्। न विचार छ, न व्यवहार। न त अगाडि जाने ठोस कार्यक्रम नै छ। छ त केवल शून्यता मात्रै।
दुई तिहाइभन्दा बढी मत (रास्वपा र नेपाली कांग्रेसले पाएको मत) उदार लोकतन्त्र मान्नेहरूलाई आउनुले साझा चेतनाको विकास भएको मान्न कन्जुस्याइँ गर्नु पर्दैन। यो परिवर्तनले कम्युनिस्ट खेमामा ठुलो ढ्याङ्ग्रो ठटाएको छ।
प्रधानमन्त्री बालेन शाह र रास्वपा सभापति रवि लामिछानेले टाउको झुकाएर मागेको माफीले भोलि दलित समुदायलाई शिर ठाडो पारेर बाँच्ने वातावरण बनाओस्। शब्दको जालो र दराजमा थन्किएका फैसलाहरूबाट बाहिर निस्किएर अब न्यायको ग्यारेन्टीतिर लाग्ने समय आएको छ। जनताले अभूतपूर्व बहुमत दिएर गरेको आशा साँचो रूपमा पूरा गरियोस्। किनकि, आशा र आँसुको बीचमा बाँचेकाहरूका लागि अब न्याय नै एकमात्र मल्हम हो।